Shloka 112
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
फलमूलाशनं वायुराप: शैवलभक्षणम् | ऋषीणां नियमा होते यैर्जयन्त्यजितां गतिम्
phalamūlāśanaṃ vāyur āpaḥ śaivalabhakṣaṇam | ṛṣīṇāṃ niyamā hote yair jayanty ajitāṃ gatim ||
Wika ni Śrī Maheśvara: Ang mamuhay sa prutas at ugat, ang umiral na tila sa hangin lamang, ang uminom ng tubig lamang, at maging ang pagkain ng mga halamang-tubig—ito ang mga pagdidisiplina na sinusunod ng mga rishi. Sa gayong pagpipigil, napagwawagi nila ang landas ng pag-iral na wari’y di-madadaig, at napangungunahan ang mahirap na daan sa pamamagitan ng pagpipigil-sa-sarili at pag-aayuno ng tapa.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that rigorous self-restraint and austere observances (niyamas)—especially disciplined control of food and bodily needs—are powerful means by which sages overcome the hardest spiritual obstacles and master the difficult path of existence.
Maheśvara is describing the kinds of ascetic practices followed by ṛṣis—living on fruits and roots, subsisting on air, taking only water, or eating algae—as exemplary disciplines that enable spiritual conquest of an otherwise unconquerable 'gati' (course/goal).