Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
दहामाने वने तस्मिन् ससालसरलठद्रुमे । सचन्दनवरे रम्ये दिव्यौषधिविदीपिते
dahāmāne vane tasmin saśālasaralaṭhadrume | sacandanavare ramye divyauṣadhividīpite ||
Wika ni Nārada: Sa gubat na iyon—punô ng mga punong śāla at sarala at iba pang mga punò, pinalamutian ng mahuhusay na punong sándalo, at pinagniningning ng mga banal na halamang-gamot—sumiklab ang apoy. Ang kaaya-ayang kakahuyan ay nasusunog sa lahat ng panig.
नारद उवाच
The verse frames a sudden disaster in a sacred, resource-rich forest, implicitly highlighting dharma as timely, compassionate action—protecting beings and preserving what sustains life when crisis arises.
Nārada describes a beautiful forest—full of śāla and sarala trees, fine sandalwood, and luminous medicinal herbs—now engulfed by fire and burning in all directions.