ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
भगवान् श्रीकृष्णकी तपस्या वैशम्पायन उवाच तस्य तद् वचन श्रुत्वा स्नेहादागतसम्भ्रम: । भीष्मो भागीरथीपुत्र इदं वचनमत्रवीत्
vaiśampāyana uvāca | tasya tad vacanaṃ śrutvā snehād āgata-sambhramaḥ | bhīṣmo bhāgīrathī-putra idaṃ vacanam abravīt ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang marinig niya ang mga salitang iyon, si Bhīṣma—ang anak ni Bhāgīrathī (Gaṅgā)—naantig ng mapagkalingang pagmamahal at napukaw ng damdamin, at nagsalita ng mga salitang ito bilang tugon.
वैशम्पायन उवाच
The verse frames ethical instruction as arising from affectionate responsibility: an elder (Bhīṣma) responds to a king’s query with care and seriousness, signaling that dharma is best transmitted through compassionate, attentive counsel.
In Vaiśampāyana’s narration to King Janamejaya, Yudhiṣṭhira has spoken; upon hearing him, Bhīṣma—emotionally stirred by affection—begins his reply, introducing the next segment of Bhīṣma’s teachings.