ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
ततो ममात्मा यो देहे सोग्निर्भूत्वा विनि:सृत: । गतश्न वरदं द्रष्टं सर्वलोकपितामहम्
tato mamātmā yo dehe so 'gnir bhūtvā viniḥsṛtaḥ | gataś ca varadaṃ draṣṭuṃ sarvalokapitāmaham ||
Pagkaraan, ang mahalagang sarili sa loob ng aking katawan—na naging apoy—ay lumabas at lumisan, upang masilayan si Brahmā, ang Pitāmaha ng lahat ng daigdig at tagapagkaloob ng biyaya, sa kaniyang sariling kaharian.
वायुदेव उवाच
The verse highlights the yogic idea that the vital principle (prāṇa/ātmā) can transcend bodily limits and approach higher divine authorities; ethically, it frames spiritual striving and purity as a means to gain true guidance and blessings rather than relying on mere worldly power.
Vāyudeva narrates that the life-force within him, taking the form of fire, exited his body and traveled to Brahmā’s realm to obtain a direct audience with Brahmā, described as the boon-giver and grandsire of all worlds.