ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
इस पृथ्वीपर जो भी चराचर प्राणी हैं, उनके पिता-माता, प्रभु और उत्पत्तिस्थान भी आप ही हैं ।।
iha pṛthivyāṃ ye kecid carācarāḥ prāṇinaḥ santi teṣāṃ pitā-mātā prabhuś ca utpatti-sthānaṃ ca bhavān eva. evaṃ no vismayakaraṃ saṃśayaṃ madhusūdana; tvam evāhasi kalyāṇa vaktuṃ vahnir-vinirgamam. madhusūdana, tava mukhād agneḥ prādurbhāvo ’smākaṃ evam atīva vismayakaro ’bhavat; vayaṃ saṃśaye patitāḥ. kalyāṇamaya śrīkṛṣṇa, tvam eva kāraṇaṃ vaktvā asmākaṃ saṃśaya-vismaya-nivāraṇaṃ kartum arhasi.
Wika ni Bhīṣma: “Lahat ng nilalang sa lupa—gumagalaw man o di-gumagalaw—Ikaw lamang ang kanilang ama at ina, ang kanilang pinuno, at maging ang pinagmumulan ng kanilang pag-iral. Kaya, O Madhusūdana, ang kahanga-hangang pangyayaring ito’y nagbunsod sa amin ng pag-aalinlangan. Ikaw lamang, O mapalad na Isa, ang makapagpapaliwanag sa paglitaw ng apoy. O Madhusūdana, ang apoy na nahayag mula sa Iyong bibig ay nagmistulang lubhang kababalaghan sa aming paningin; kami’y napasok sa kawalang-katiyakan. O pinagpalang Śrī Kṛṣṇa, Ikaw lamang ang makapagsasabi ng sanhi at makapag-aalis ng aming pagdududa at pagkamangha.”
भीष्म उवाच
The verse affirms Krishna’s cosmic sovereignty: all beings have their ultimate origin, governance, and support in the Divine. When extraordinary signs appear (here, fire manifesting), the proper response is to seek clarification from the highest source of truth, so that doubt and bewilderment are transformed into understanding.
Bhishma addresses Krishna with reverence, describing a wondrous manifestation—fire emerging from Krishna’s mouth—which has left the observers astonished and uncertain. He requests Krishna to explain the cause of this event and to dispel their doubt and amazement.