अत्रेः तपोबलप्रकाशः तथा च्यवनस्य सोमाधिकारः
Atri’s Illumination by Tapas; Cyavana and Soma-Entitlement
व्रीहौ पुष्पे फले चैव जले पिष्टमये तथा । यावके दधिदुग्धे च सावित्रीं शतशो5न्विताम्
vrīhau puṣpe phale caiva jale piṣṭamaye tathā | yāvake dadhidugdhe ca sāvitrīṃ śataśo 'nvitām ||
Wika ni Bhīṣma: “Kung tumanggap ang isang tao (bilang limos o kaloob) ng bigas, bulaklak, prutas, tubig, mga pagkaing gawa sa harina, lugaw na sebada, gatas-asim, o gatas, dapat niyang samahan ang pagtanggap na iyon ng paulit-ulit na pagbigkas ng mantrang Sāvitrī (Gāyatrī)—nang daan-daan.” Itinuturo nito na kahit ang karaniwang handog na pinahihintulutan ay may bigat na moral: ang kadalisayan ay pinananatili hindi lamang sa pagtanggi, kundi sa maingat na pagpipigil at disiplinang pampalubag-sala sa pagtanggap ng pangangailangan.
भीष्य उवाच
Even when receiving ordinary, allowable items (food and simple offerings), one should guard inner purity through discipline—here, repeated recitation of the Sāvitrī/Gāyatrī mantra—so that acceptance does not become spiritually careless or ethically compromising.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and proper conduct. This verse gives a specific rule of expiation/observance connected with accepting certain gifts (pratigraha), prescribing extensive Gāyatrī (Sāvitrī) recitation as a purificatory accompaniment.