Agastya-Māhātmya and Vasiṣṭha’s Protection of the Ādityas
Khalina Daityas; Sarayū Etiology
असत्कृतमवज्ञातं न भोक्तव्यं कदाचन
asatkṛtam avajñātaṃ na bhoktavyaṃ kadācana | yaḥ kalaṅkita-manuṣyasyānnaṃ gṛhṇāti taṃ raktakuṇḍaṃ pracakṣate | yaś ca piśunasyānnaṃ bhuṅkte tasya tad-bhojanaṃ brahmahatyāsamaṃ matam | asatkārāvamānāpūrvaṃ labdhaṃ bhojyaṃ na kadācana ||
Wika ni Bhishma: “Huwag kailanman kumain ng pagkaing inialay nang walang paggalang at may paghamak. Ang tumatanggap ng pagkain ng taong marumi ang asal ay sinasabing nahuhulog sa ‘hukay ng dugo’. At ang kumakain sa bahay ng mapanirang-dila—na nabubuhay sa pagdadala ng kuwento—ang pagkain na iyon ay itinuturing na kasimbigat ng kasalanang pagpatay sa brāhmaṇa. Kaya ang pagkaing nakamtan sa pang-iinsulto at pagpapahiya ay huwag tanggapin.”
भीष्म उवाच
Food is not morally neutral: accepting or eating food offered with contempt, or from a person of corrupt character (especially a slanderer), is portrayed as spiritually harmful. One should protect one’s dharma by refusing such food, even if it is otherwise available.
In Anushasana Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma and right conduct. Here he gives a strict ethical rule about hospitality and acceptance of food, warning that eating from dishonourable or malicious sources brings grave demerit.