Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
शक्रस्य तु वच: श्रुत्वा नाहं प्रीतमनाभवम् । अब्रुवंश्व तदा हृष्टो देवराजमिदं वच:
śakrasya tu vacaḥ śrutvā nāhaṃ prītamanābhavam | abruvaṃś ca tadā hṛṣṭo devarājam idaṃ vacaḥ ||
Nang marinig ko ang mga salita ni Śakra (Indra), hindi naging masaya ang aking puso. Ngunit, sa pagpapakita ng tuwa sa panlabas, noon ay nagsalita ako sa hari ng mga diyos ng ganitong mga salita. Ipinahihiwatig ng talatang ito ang disiplina ng kalooban: maaaring manatiling magalang at panatag sa harap ng kapangyarihan, habang sa loob ay hindi nakakapit at maingat sa kung ano ang nararapat hingin o tanggapin.
वासुदेव उवाच
Inner non-attachment and ethical discernment should guide one’s response to offers of power or boons; outward politeness need not imply inner consent or delight.
Indra (Śakra), pleased, offers a boon; Vāsudeva hears him but is not inwardly pleased, and nevertheless addresses Indra with composed, seemingly cheerful speech as he prepares to respond.