Shloka 4
दानशील-समाचारः, सत्कारः, अहिंसा च
Umā–Maheśvara Saṃvāda
भोजनं च यथाशतत्या ब्राह्मणे वेदपारगे । पशुबन्धशतस्येह फल प्राप्रोति पुष्कलम्
Dhaumya uvāca— bhojanaṁ ca yathāśaktyā brāhmaṇe vedapārage | paśubandhaśatasyeha phalaṁ prāpnoti puṣkalam ||
Sinabi ni Dhaumya: Kung ang isang tao, ayon sa kanyang makakaya, ay maghahain ng pagkain sa isang Brāhmaṇa na ganap na bihasa sa mga Veda, magkakamit siya rito ng saganang gantimpala—ang ganap na bunga na katumbas ng isang daang handog na hayop. Ipinahihiwatig ng taludtod na ang taos-pusong pag-aanyaya at pag-aaruga sa marurunong, ayon sa kakayahan, ay isang makapangyarihang gawaing dharma na nakapagbibigay ng meritong iniuugnay sa malalaking ritwal.
धौग्य उवाच
Educational Q&A
That feeding a truly Veda-learned Brāhmaṇa, even modestly and strictly according to one’s means, is a highly meritorious dharmic act—so potent that it is said to equal the fruit of a hundred animal-sacrifices.
Dhaumya is instructing on dharma by praising a concrete practice of giving—providing food to a Veda-versed Brāhmaṇa—and stating its spiritual reward in the traditional idiom of sacrificial merit.