Shloka 3
दानशील-समाचारः, सत्कारः, अहिंसा च
Umā–Maheśvara Saṃvāda
एतेन विधिना मर्त्य: श्रद्धधान: समाहित: । चतुरो वार्षिकान् मासान् यो ददाति तिलोदकम्
Dhaumya uvāca: etena vidhinā martyaḥ śraddadhānaḥ samāhitaḥ | caturo vārṣikān māsān yo dadāti tilodakam ||
Sinabi ni Dhaumya: “Sa pagsunod sa itinakdang ritong ito, ang isang mortal na may pananampalataya at may natipong isip—na sa apat na buwan ng tag-ulan ay nag-aalay ng tubig na hinaluan ng linga para sa mga ninuno—ay nagkakamit ng dakilang gantimpalang panrelihiyon. Binibigyang-diin ng aral na ang pitṛ-tarpaṇa, kapag isinagawa nang may disiplina at pagpapatuloy, na may katapatan at pagtuon, at hindi para sa pagpapakitang-tao, ay isang makapangyarihang paraan upang tipunin ang bunga ng dharma.”
धौग्य उवाच
Educational Q&A
Sustained ancestral duty performed according to scriptural injunction—especially with śraddhā (faith) and samādhāna (mental focus)—yields substantial dharmic merit; inner sincerity and regular practice are central.
The speaker Dhaumya is instructing about a specific rite: during the four rainy-season months, a person should offer sesame-mixed water as libations to the ancestors (pitṛ-tarpaṇa), presenting it as a highly meritorious observance.