अध्याय १३२ — कर्मणा मनसा वाचा: स्वर्गमार्गः तथा आयुर्विपाकः
Adhyāya 132 — The path to heaven through deed, mind, and speech; karmic results for lifespan
श्रीरुवाच प्रकीर्ण भाजनं यत्र भिन्नभाण्डमथासनम् । योषितश्वैव हन्यते कश्मलोपहते गृहे
śrīr uvāca—prakīrṇa-bhājanaṃ yatra bhinna-bhāṇḍam atha āsanam | yoṣitaś caiva hanyate kaśmalopahate gṛhe ||
Sinabi ni Śrī (Lakṣmī): “Ang bahay na nagkalat ang mga sisidlan, basag ang mga kasangkapan, punit maging ang mga upuan, at kung saan sinasaktan at inaabuso ang mga babae—ang gayong tahanan ay nadungisan ng kasalanan. Mula sa sambahayang marumi sa ganitong paraan, sa mga panahon ng pagdiriwang at banal na pagtalima, ang mga diyos at ang mga ninuno ay tumatalikod na bigo; hindi nila tinatanggap ang pagsamba roon.”
भीष्म उवाच
A household’s moral and physical order reflects its dharma: disorder, neglect, and especially violence against women create sinful impurity, making the home inauspicious and unfit for receiving divine and ancestral blessings.
Bhīṣma reports Śrī (Lakṣmī) speaking about the marks of a fallen household—broken and scattered domestic items and the mistreatment of women—and explains that in such a home, even worship during festivals fails to please the gods and the ancestors.