Umā–Maheśvara-saṃvāda: Varṇa-bhraṃśa, Ācāra (Vṛtta), and Karmic Ascent/Decline
देवा ऊचु प्रगृह्मौदुम्बरं पात्र तोयपूर्णमुदड्मुख: । उपवासं तु गृह्नीयाद् यद् वा संकल्पयेद् व्रतम्
devā ūcuḥ pragr̥hya audumbaraṃ pātraṃ toyapūrṇam udanmukhaḥ | upavāsaṃ tu gr̥hṇīyād yad vā saṃkalpayet vratam |
Wika ng mga diyos: “Humawak ng sisidlang yari sa kahoy na udumbara, punô ng tubig, at humarap sa hilaga; saka tanggapin ang pag-aayuno (upavāsa), o kaya’y taimtim na magpasiya sa alinmang ibang panata (vrata).”
बलदेव उवाच
A vow should be undertaken with deliberate intention (saṅkalpa) and disciplined ritual conduct; fasting is one exemplary form of self-restraint, but any ethically framed observance may be adopted when resolved upon properly.
The gods prescribe a concrete procedure for initiating an observance: the practitioner holds a water-filled udumbara vessel, faces north, and then undertakes fasting or declares another vow, emphasizing formal commitment and ritual alignment.