Shloka 18
मांसपरिवर्जन-प्रशंसा (Praise of Abstention from Meat) / Ethics of Ahiṃsā in Diet and Rite
द्विजेभ्यो वेदवृद्धेभ्य: प्रयतः सुसमाहित: । तेनापोहति धर्मात्मन् दुष्कृतं कर्म पाण्डव
yudhiṣṭhira uvāca |
dvijebhyo vedavṛddhebhyaḥ prayataḥ susamāhitaḥ |
tenāpohati dharmātman duṣkṛtaṃ karma pāṇḍava ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “O matuwid, O anak ni Pāṇḍu: ang taong may disiplina at ganap na payapang isip, na nag-aalay ng pagkain—na kinita sa lakas ng sarili niyang mga bisig—sa mga Brāhmaṇa na dalubhasa, mga nakatatanda sa kaalamang Veda, ay sa gayon nahuhugasan ang kanyang masasamang gawa. Ang pagbibigay na nakaugat sa makatarungang asal at sa pag-iingat sa nasasakupan, hindi sa pandarambong, ay nagiging daan ng paglilinis sa dangal at budhi.”
युधिछ्िर उवाच
Educational Q&A
Disciplined, sincere giving—especially offering food to Veda-learned Brāhmaṇas—functions as a moral purifier, removing the stain of prior wrongdoing; charity is framed as part of righteous kṣatriya conduct rather than exploitation.
Yudhiṣṭhira addresses a Pāṇḍava interlocutor and states a dharma principle: when one, with a composed mind, donates sustenance to Vedic elders, the merit of that act dispels past sinful actions.