Shloka 13
मांसपरिवर्जन-प्रशंसा (Praise of Abstention from Meat) / Ethics of Ahiṃsā in Diet and Rite
न्यायलब्धं प्रदातव्यं द्विजातिभ्योन्नमुत्तमम् स्वाध्यायं समुपेते भ्य: प्रह्ष्टेनान्तरात्मना
yudhiṣṭhira uvāca | nyāyalabdhaṃ pradātavyaṃ dvijātibhyo 'nnam uttamam | svādhyāyaṃ samupetebhyaḥ prahṛṣṭenāntarātmanā ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: Dapat magbigay, mula sa yaman na natamo sa makatarungang paraan, ng pinakamainam na pagkain bilang limos sa mga dvija (dalawang ulit na isinilang), lalo na sa mga nakatuon sa svādhyāya—ang banal na pag-aaral at pagbigkas ng mga kasulatan. Ibigay ito nang may kagalakan sa kalooban, kusang-loob at may paggalang. Nagiging tunay na dharmic ang kawanggawa kapag dalisay kapwa ang pinagmulan (matuwid na kabuhayan) at ang layon (masayang, magalang na pagbibigay), at kapag sinusuportahan nito ang mga nagsisikap sa pagkatuto at disiplina ng espiritu.
युधिछ्िर उवाच
Educational Q&A
Charity should be made from righteously acquired resources, offered as the best possible food, and given with sincere inner joy—particularly to those devoted to svādhyāya (sacred study).
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma and gifts, Yudhiṣṭhira articulates a rule of proper giving: the donor must ensure just acquisition, worthy recipients (especially students of sacred learning), and a pure, glad intention.