मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
कोटीशतसहस्रं च तेषु लोकेषु मोदते । तथा वह पुण्डरीकके समान श्वेत वर्णोका विमान पाता है। दीप्तिमान् सूर्य और अग्निके समान तेजस्विनी और दिव्यमालाधारिणी रुद्रकन्याएँ उसे सनातन अन्तरिक्ष-लोकमें ले जाती हैं और वहाँ वह एक कल्प लाख करोड़ एवं अठारह हजार वर्षोतक सुख भोगता है ।।
koṭiśatasahasraṃ ca teṣu lokeṣu modate | tathā sa puṇḍarīkake samānaśvetavarṇakaṃ vimānaṃ prāpnoti | dīptimān sūryāgnisamaṃ tejasvinīṃ divyamālādhāriṇīś ca rudrakanyāḥ taṃ sanātane ’ntarikṣaloke nayanti | tatra sa ekaṃ kalpaṃ lakṣakoṭiṃ ca aṣṭādaśasahasraṃ varṣāṇi sukhaṃ bhuṅkte || yastu saṃvatsaraṃ bhuṅkte daśāhe vai gate gate
Wika ni Bhīṣma: Sa mga daigdig na iyon siya’y nagagalak sa gitna ng di-mabilang na karamihan. Nakakamit niya ang isang maningning na vimāna, puti na gaya ng lotus. Ang mga banal na anak na babae ni Rudra—may suot na mga kuwintas ng bulaklak sa langit, at nagniningning na gaya ng araw at apoy—ang umaakay sa kanya sa walang hanggang daigdig ng kalagitnaang himpapawid. Doon niya tinatamasa ang ligaya sa napakahabang panahon: isang kalpa, at higit pang mga laksa at mga krore, at dagdag pang labingwalong libong taon. (Pagkaraan ay nagpapatuloy ang sipi: “Ngunit yaong kumakain sa loob ng isang taon, habang lumilipas ang bawat sampung araw…”)
भीष्म उवाच
The verse emphasizes the doctrine of karmic fruition: righteous or meritorious conduct yields exalted posthumous results—joy in higher realms, divine conveyance (vimāna), and long-lasting bliss measured in cosmic time. It frames ethical living as having tangible metaphysical consequences.
Bhīṣma describes the reward granted to a meritorious person: he delights in celestial worlds, receives a lotus-white vimāna, and is escorted by radiant Rudra’s maidens to the eternal antarikṣa-loka, where he enjoys happiness for an immense duration. The final fragment signals a transition to the next rule or comparison involving ten-day periods and a year.