Shloka 1263
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
रुद्राणां च तथा लोकं ब्रह्मलोक॑ च गच्छति । वह पुरुष भोगसम्पन्न
rudrāṇāṃ ca tathā lokaṃ brahmalokaṃ ca gacchati | sa puruṣaḥ bhogasaṃpannaḥ tejasvī agnike samāna-dīptimān sva-divya-śarīreṇa devatā iva prakāśamānaḥ divyabhāva-yuktaḥ vasūn marudgaṇān sādhyagaṇān aśvinīkumārān rudrān tathā brahmaṇaḥ lokaṃ api gacchati |
Sabi ni Bhishma: Ang gayong tao ay nakaaabot sa mga daigdig ng mga Rudra, at maging sa daigdig ni Brahmā. Taglay ang kasaganaan at mga kagalakan, maningning at nagliliyab na parang apoy, kumikislap sa isang banal na katawan na gaya ng sa isang diyos at puspos ng makalangit na diwa, nagkakamit siya ng pagpasok sa mga kaharian ng mga Vasu, sa mga pangkat ng Marut, sa mga Sādhya, sa kambal na Aśvin, sa mga Rudra, at pati sa daigdig ni Brahmā.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that sustained dharmic merit transforms a person into one endowed with spiritual splendor (tejas) and yields exalted posthumous attainments—access to higher divine realms such as Rudraloka and Brahmaloka.
In Bhishma’s instruction to Yudhiṣṭhira in the Anuśāsana Parva, he describes the फल (result) of a praised virtuous practice: the practitioner becomes radiant like fire and is said to reach the worlds of various divine classes—Vasus, Maruts, Sādhyas, Aśvins, Rudras—and even Brahmā’s realm.