Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 1013
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
रमते देवकन्याभिर्दिव्याभरणभूषित: । वहाँ अनेक गुणोंसे युक्त श्रेष्ठ विमानपर आरूढ़ हो इच्छानुसार विचरता
ramate devakanyābhir divyābharaṇabhūṣitaḥ | tatra anekaguṇaiḥ yuktaḥ śreṣṭhe vimāne ārūḍhaḥ icchānusāraṃ vicarati, yatra icchati tatra gacchati, apsarobhiḥ pūjitaḥ bhavati | teṣu lokeṣu sa divyābharaṇaiḥ vibhūṣitaḥ san devakanyābhiḥ saha ramaṇam karoti |
Wika ni Bhishma: Palamutian ng mga alahas na makalangit, siya’y nagagalak sa piling ng mga dalagang makalangit. Doon, taglay ang maraming kabutihan, nakasakay siya sa isang napakahusay na sasakyang panghimpapawid at gumagala ayon sa kanyang nais—napupunta saanman siya akayin ng pagnanasa—at pinararangalan ng mga Apsara. Sa mga daigdig na iyon, kumikislap siya sa mga hiyas na makalangit at nagtatamasa ng pagsasama ng mga anak na babae ng mga diyos.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames celestial enjoyment as a consequence of accumulated merit and virtuous qualities: one attains honored status and refined pleasures in higher worlds not by mere desire, but through prior dharmic conduct that bears fruit.
Bhishma describes the posthumous condition of a meritorious person: adorned with divine ornaments, traveling freely in a splendid vimana, honored by apsarases, and enjoying the company of heavenly maidens in celestial realms.