मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
जो लगातार बारह महीनोंतक मिताहारी और जितेन्द्रिय होकर तेईसवें दिन एक बार भोजन करता है, वह वायु, शुक्राचार्य तथा रुद्रके लोकमें जाता है ।।
yo lagātāraṃ dvādaśa-māsebhyaḥ mitāhārī jitendriyaś ca bhūtvā trayoviṃśe dine ekavāraṃ bhojanaṃ karoti, sa vāyu-śukrācārya-rudra-lokeṣu gacchati. kāmacārī kāmagamaḥ pūjyamāno 'psarogaṇaiḥ, anekaguṇa-paryantaṃ vimāna-varaṃ āsthitaḥ.
Sinabi ni Bhishma: Ang sinumang sa loob ng labindalawang buwang sunod-sunod ay namumuhay na may takdang pagkain at napasupil ang mga pandama, at sa ika-dalawampu’t tatlong araw lamang kumakain nang minsan, ay makararating sa mga daigdig nina Vayu, Shukracharya, at Rudra. Doon, malayang nakagagalaw at nakakamit ang anumang ninanais, pinararangalan ng mga pangkat ng apsara, siya’y nananahan sa isang napakahusay na sasakyang-langit (vimana) sa napakahabang panahon, ayon sa nag-ibayong bunga ng kanyang kabutihan.
भीष्म उवाच
The verse teaches that sustained moderation in food (mitāhāra) and mastery over the senses (jitendriyatā), practiced as a long-term vow, is a dharmic austerity that generates great merit and leads to exalted posthumous attainments.
In Bhishma’s instruction on dharma and religious observances, he describes a specific year-long regimen—eating only once on every twenty-third day—then states the heavenly rewards: access to divine realms (of Vayu, Shukra, and Rudra), honor by apsarases, and residence in a splendid celestial vimāna.