उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
उपोष्य व्याधिरहितो वीर्यवानभिजायते । कृषिभागी बहुधनो बहुधान्यश्व॒ जायते
upoṣya vyādhir-ahito vīryavān abhijāyate | kṛṣibhāgī bahudhanaḥ bahudhānyāśvaḥ jāyate ||
Wika ni Aṅgiras: Sa pag-aayuno (upavāsa), ang tao’y muling isisilang na walang karamdaman at may lakas. Makakamtan niya ang bahagi at mga paraan sa pagsasaka, at isisilang na may saganang yaman, maraming butil, at mga kabayo—kaya’t napupuno siya ng mga mapalad na sandigan para sa kagalingan.
अंगियरा उवाच
The verse teaches that disciplined fasting (upavāsa) is a dharmic practice whose karmic fruit is well-being in a future birth—freedom from illness, bodily vigor, and material prosperity such as agricultural means, wealth, grain, and horses.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dharma and observances, the sage Aṅgiras states the specific fruits (phala) of fasting: the practitioner is reborn healthy and strong and gains prosperity and resources.