Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 176
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
भोजयेच्च द्विजान् शक्त्या स मुच्येद् व्याधिकिल्बिषै: । जो मार्गशीर्ष मासको एक समय भोजन करके बिताता है और अपनी शक्तिके अनुसार ब्राह्मणोंको भोजन कराता है, वह रोग और पापोंसे मुक्त हो जाता है
bhojayec ca dvijān śaktyā sa mucyed vyādhikilbiṣaiḥ |
Wika ni Aṅgiras: “Kung ang tao’y nagpapakain sa mga ‘dalawang-ulit na isinilang’ (mga Brahmin) ayon sa kanyang makakaya, siya’y napapalaya sa dungis na dulot ng karamdaman at sa kasalanan.” Pinupuri ng talatang ito ang pagbibigay na may kababaang-loob at ayon sa kakayahan bilang gawang-dharma na nagpapadalisay at nag-iingat sa nagbibigay.
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
One should practice charitable hospitality—feeding the dvijas—within one’s means; such measured generosity is presented as a purifier that removes sin and the moral taint associated with illness.
In Anuśāsana Parva’s instruction-focused setting, the sage Aṅgiras delivers a dharma teaching that links feeding Brahmins (as guests/recipients of dāna) with spiritual purification and freedom from afflictive demerit.