ज्येष्ठ-कनिष्ठ-धर्मः — Duties of Elders and Juniors
Anuśāsana-parva 108
प्रजापालनयुक्तश्न न क्षतिं लभते क्वचित् । युक्तिशास्त्रं च ते ज्ञेयं शब्दशास्त्रं च भारत
prajāpālanayuktaś ca na kṣatiṃ labhate kvacit | yuktiśāstraṃ ca te jñeyaṃ śabdaśāstraṃ ca bhārata ||
Wika ni Bhishma: Ang haring laging nakatuon sa pag-iingat at kapakanan ng kanyang mga nasasakupan ay hindi napapahamak saanman. O inapo ni Bharata, dapat mo ring kamtin ang kaalaman sa dalawang agham: ang agham ng pangangatwiran at ang agham ng mga salita (balarila at disiplina ng wika).
भीष्म उवाच
Bhishma teaches that a ruler’s safety and success are grounded in steadfast protection of the people, and that effective kingship requires both clear reasoning (yuktiśāstra) and mastery of language/grammar for precise understanding and communication (śabdaśāstra).
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhishma continues advising Yudhiṣṭhira on ideal conduct for kings. Here he emphasizes people-centered governance and the intellectual disciplines a king should learn to judge rightly and speak/interpret correctly.