Tapas-śreṣṭhatā: Anāśana as the Highest Austerity
Bhagīratha–Brahmā Saṃvāda
अतः तुम भी अनशनव्रतसे युक्त होकर सदा ब्राह्मणोंका पूजन करो; क्योंकि ब्राह्मणोंके आशीर्वादसे इह लोक और परलोकमें भी सम्पूर्ण कामनाएँ सिद्ध होती हैं ।।
ataḥ tvam api anāśana-vratena yuktaḥ sadā brāhmaṇānāṁ pūjanaṁ kuru; yasmāt brāhmaṇānām āśīrvādaiḥ iha-loke para-loke ca sarvāḥ kāmanāḥ siddhyanti. vāsobhiḥ annaiḥ gobhiś ca śubhaiḥ eva eṣikaiḥ api; śubhaiḥ sura-gaṇaiḥ api stoṣyā eva dvijāḥ tathā. etad eva paraṁ guhyaṁ dharmam alobhenā samācara; annaṁ vastraṁ gāṁ tathā sundara-gṛhaṁ datvā, kalyāṇakāri-devatā-ārādhanena api, brāhmaṇān eva santōṣayet.
Sabi ni Bhīṣma: Kaya nga, ikaw man ay dapat tumupad sa panatang pag-aayuno at laging parangalan at sambahin ang mga Brahmin; sapagkat sa basbas ng mga Brahmin, natutupad ang lahat ng ninanais—sa mundong ito at sa susunod. Kahit magbigay ng kasuotan, pagkain, mga baka, at iba pang mapalad na handog—kahit sumamba pa sa mga kapisanan ng mga diyos na nagdudulot ng kabutihan—dapat pa ring pagsikapang higit sa lahat na mapasaya ang mga “dalawang ulit na isinilang” (mga Brahmin). Itakwil ang kasakiman at isagawa ang pinakali lihim at pinakadakilang dharma: magbigay ng pagkain, kasuotan, mga baka, at maging isang mainam na tahanan, at gawing pangunahing layon ang pagpapalugod sa mga Brahmin.
भीष्म उवाच
Bhishma teaches that the highest practical religious-ethical priority is to honor and satisfy Brahmins through reverence and gifts, undertaken with freedom from greed; their blessings are said to secure success of aims in both this life and the next.
In Anushasana Parva, Bhishma continues his instruction on dharma, emphasizing vows (like fasting), charitable giving (food, clothing, cows, even a house), and the superior merit of pleasing Brahmins—presented as a ‘supremely secret’ guideline for righteous conduct.