Dhūpa–Dīpa–Bali Phala Praśna; Nahūṣa–Agastya–Bhṛgu Saṃvāda
Incense, Lamp, and Bali Offerings; the Nahūṣa Dialogue
तस्य वाहयत: कालो मुनिमुख्यांस्तपो धनान् । अहंकाराभिभूतस्य सुमहानभ्यवर्तत,वे अहंकारसे अभिभूत होकर क्रमश: सभी श्रेष्ठ तपस्वी मुनियोंको अपने रथमें जोतने लगे। ऐसा करते हुए राजाका दीर्घकाल व्यतीत हो गया
tasya vāhayataḥ kālo munimukhyāṁs tapodhanān | ahaṅkārābhibhūtasya sumahān abhyavartata ||
Wika ni Bhīṣma: Habang patuloy niyang pinapahila sa kanila ang kanyang karwahe, napakahabang panahon ang lumipas para sa haring iyon—na nilamon ng pagmamataas—samantalang iginagapos niya sa kanyang karwahe ang mga pinakadakilang rishi, yaong mayaman sa pag-aayuno at pagninilay.
भीष्म उवाच
Pride (ahaṅkāra) can blind a ruler into committing grave adharma—such as humiliating and exploiting the spiritually eminent—and, when not corrected, such misconduct can continue for a long time, deepening moral downfall.
Bhishma describes a king, overcome by ego, repeatedly yoking the foremost ascetic sages to his chariot and driving them; as he persists in this act, a very long period of time passes.