Āloka-dāna (Dīpa-dāna), Sumanas–Dhūpa–Dīpa Phala: Manu–Suvarṇa and Śukra–Bali Exempla
बलिकर्मसु वक्ष्यामि गुणान् कर्मफलोदयान् | देवयक्षोरगनृणां भूतानामथ रक्षसाम्
balikarmasu vakṣyāmi guṇān karmaphalodayān | devayakṣoraganṝṇāṃ bhūtānām atha rakṣasām ||
Wika ni Śukra: “Ngayon ay ilalarawan ko ang mga kabutihan at ang mga bungang sumisibol mula sa mga gawa ng pag-aalay (bali)—ang mga pakinabang na nagmumula sa paghahandog ng gayong alay sa mga diyos, sa mga Yakṣa, sa mga Nāga, sa mga tao, sa mga Bhūta, at gayundin sa mga Rākṣasa.”
शुक्र उवाच
Śukra introduces a dharmic principle: offerings (bali) made with proper intent and method generate specific merits and tangible results (karma-phala). The teaching frames ritual giving as ethically consequential—an ordered way of relating to diverse classes of beings and sustaining harmony.
Śukra begins a new explanatory section, announcing that he will enumerate the qualities and resulting benefits of bali-offerings directed to different recipients—divine beings, semi-divine spirits, serpents, humans, bhūtas, and rākṣasas—setting up a systematic discussion of ritual practice and its outcomes.