Satyavatī’s Disclosure and the Summoning of Vyāsa
Niyoga for Kuru Succession
तथेति सा यदा तूक्ता तदा भरतसत्तम | प्रहर्षमतुलं लेभे प्राप्य तं पार्थिवोत्तमम्,भरतश्रेष्ठ] उस समय बहुत अच्छा कहकर राजाने जब उसकी शर्त मान ली, तब उन नृपश्रेष्ठको पतिरूपमें प्राप्त करके उस देवीको अनुपम आनन्द मिला
tatheti sā yadā tūktā tadā bharatasattama | praharṣam atulaṃ lebhe prāpya taṃ pārthivottamam ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang masabi niya iyon, tinanggap ng pinakadakila sa angkan ng Bharata ang kanyang kondisyon at nagsabi, “Gayon nga.” At nang makamtan ng ginang na iyon ang pinakadakilang hari bilang asawa, napuspos siya ng ligayang walang kapantay.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the dharmic importance of clear assent (“tathā iti”) to stated conditions: once a condition is accepted, it becomes binding, and ethical order is maintained through honoring one’s word—especially in royal and marital commitments.
A woman states a condition; the king accepts it explicitly. Upon gaining him as her husband, she experiences incomparable joy. The narrator Vaiśampāyana reports this moment to the listener addressed as “best of the Bharatas.”