आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
भवतो वषुष्टमायां द्वौ पुत्रौ जज्ञाते; शतानीक: शड्कुकर्णश्र । शतानीकस्य वैदेह्ां पुत्र उत्पन्नो5श्व-मेधदत्त इति,तुम्हारी पत्नी वषुष्टमाके गर्भसे दो पुत्र उत्पन्न हुए हैं--शतानीक और शंकुकर्ण। शतानीककी पत्नी विदेहराजकुमारीके गर्भसे उत्पन्न हुए पुत्रका नाम है अश्वमेधदत्त
Vaiśampāyana uvāca: bhavato vaṣuṣṭamāyāṃ dvau putrau jajñāte—śatānīkaḥ śaṅkukārṇaś ca. śatānīkasya vaidehyāṃ putra utpanno ’śvamedhadatta iti.
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: “Mula sa iyong asawa na si Vaṣuṣṭamā, isinilang ang dalawang anak na lalaki—si Śatānīka at si Śaṅkukārṇa. At kay Śatānīka, sa pamamagitan ng kanyang asawa na prinsesa ng Videha, isinilang ang isang anak na lalaki na nagngangalang Aśvamedhadatta.” Ipinagpapatuloy ng talatang ito ang salaysay ng angkan, na binibigyang-diin ang lehitimong lahi at ang maayos na paglipat ng pananagutang pampamilya (dharma) sa pamamagitan ng pag-aasawa at supling.
वैशम्पायन उवाच
The verse reinforces the Mahābhārata’s concern with dharma as continuity: lawful marriage and acknowledged progeny sustain social order, inheritance, and responsibility across generations.
Vaiśampāyana continues a genealogical account: Vaṣuṣṭamā bears two sons (Śatānīka and Śaṅkukārṇa), and Śatānīka’s union with a princess of Videha produces a son named Aśvamedhadatta.