आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
परिक्षित् खलु माद्रवरती नामोपयेमे त्वन्मातरम् | तस्यां भवान् जनमेजय: ॥। ८५ || अश्वत्थामाके अस्त्रकी अग्निसे झुलसकर वह असमयमें (समयसे पहले) ही पैदा हो गया था। उसमें बल, वीर्य और पराक्रम नहीं था। परंतु भगवान् श्रीकृष्णने उसे अपने तेजसे जीवित कर दिया। इसको जीवित करके वे इस प्रकार बोले--“इस कुलके परिक्षीण (नष्ट) होनेपर इसका जन्म हुआ है; अतः यह बालक परिक्षित् नामसे विख्यात हो”। परिक्षितने तुम्हारी माता माद्रवतीके साथ विवाह किया, जिसके गर्भसे तुम जनमेजय नामक पुत्र उत्पन्न हुए
parīkṣit khalu mādravaratī nāmopayeme tvanmātaram | tasyāṃ bhavān janamejayaḥ || 85 ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: “Tunay nga, si Parīkṣit ay nag-asawa sa iyong ina na kilala bilang Mādravaratī. Mula sa kanya, ikaw ay isinilang—si Janamejaya.” Sa buod na ito ng angkan, itinatag ng tagapagsalaysay ang pagkakakilanlan ni Janamejaya sa marangal at wastong pag-aasawa at sa lehitimong pagmamana ng pamumuno, upang idiin ang pagpapatuloy ng dharma matapos ang pagwasak ng digmaang Kuru.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic continuity through legitimate marriage and succession: even after catastrophic loss, social and royal order is restored by rightful lineage and responsibility.
Vaiśampāyana identifies Janamejaya’s parentage: King Parīkṣit married Janamejaya’s mother, Mādravaratī, and Janamejaya was born from her—linking the listener-king to the Kuru royal line.