आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
विकुण्ठन: खलु दाशाहीमुपयेमे सुदेवां नाम | तस्यामस्य जज्ञे अजमीढो नाम ।। ३६ || विकुण्ठनने दशाहकुलकी कन्या सुदेवासे विवाह किया और उसके गर्भसे उन्हें अजमीढ नामक पुत्र प्राप्त हुआ
Vaishampāyana uvāca |
Vikuṇṭhanaḥ khalu dāśāhīm upayeme Sudevāṃ nāma |
Tasyām asya jajñe Ajāmīḍho nāma || 36 ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Si Vikuṇṭhana ay tunay na nag-asawa sa isang dalagang Dāśāha na ang pangalan ay Sudevā. Sa kanya isinilang ang anak na si Ajāmīḍha. Ipinagpapatuloy ng talatang ito ang salaysay ng angkan, na itinatampok na ang pag-aasawa at supling ang wastong daan upang mapanatili ang pagpapatuloy ng dinastiya.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores dynastic continuity through dharmic marriage and legitimate progeny, a recurring ethical frame in the Mahābhārata’s genealogical narratives.
Vaiśampāyana continues a lineage account: Vikuṇṭhana marries Sudevā of the Dāśāha community, and their son Ajāmīḍha is born.