अध्याय ९५: चित्राङ्गदस्य गन्धर्वेण सह संग्रामः तथा विचित्रवीर्यस्य राज्याभिषेकः
Chitrāṅgada’s duel with the Gandharva and Vicitravīrya’s consecration
मनस्युरभवत् तस्माच्छूरसेनीसुत: प्रभु: । पृथिव्याश्षतुरन्ताया गोप्ता राजीवलोचन:,प्रवीरके पुत्रका नाम मनस्यु था, जो शूरसेनीके पुत्र और शक्तिशाली थे। कमलके समान नेत्रवाले मनस्युने चारों समुद्रोंसे घिरी हुई समस्त पृथ्वीका पालन किया
vaiśampāyana uvāca |
manasyur abhavat tasmāc chūrasenīsutaḥ prabhuḥ |
pṛthivyāś caturantāyā goptā rājīvalocanaḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: Mula sa kanya ay isinilang si Manasyu, ang makapangyarihang anak ni Śūrasenī. May mga matang tulad ng lotus, si Manasyu ang naging tagapangalaga at tagapamahala ng buong daigdig na napapaligiran ng mga dagat sa apat na panig, at pinanatili ang kaayusan ng paghahari sa buong kaharian.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the dharmic ideal of kingship: a ruler is foremost a goptā—one who protects and sustains order over the whole realm, not merely one who possesses power.
Vaiśampāyana continues a genealogical account, stating that Manasyu was born in the lineage, describing him as powerful, lotus-eyed, and as a protector-ruler of the earth extending to the four ends.