Shloka 7
ययातेर्वानप्रस्थतपःस्वर्गारोहणम् | Yayāti’s Vānaprastha Austerities and Ascent to Heaven
रूपेणाप्रतिमां तासां स्त्रीणां मध्ये वराड़नाम् । शर्मिष्ठया सेव्यमानां पादसंवाहनादिभि:,उसके रूपकी कहीं तुलना नहीं थी। वह सुन्दरी उन स्त्रियोंके मध्यमें बैठी हुई थी और शर्मिष्ठाद्वारा उसकी चरणसेवा की जा रही थी
rūpeṇāpratimāṃ tāsāṃ strīṇāṃ madhye varāḍnām | śarmiṣṭhayā sevyamānāṃ pādasaṃvāhanādibhiḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa gitna ng mga babaeng iyon, siya’y walang kapantay sa ganda. Ang dalagang marikit ay nakaupo sa kanilang kalagitnaan, at si Śarmiṣṭhā ay naglilingkod sa kanya—minamasahe ang kanyang mga paa at gumagawa ng iba pang paglilingkod—na nagpapakita ng hirarkiyang panlipunan at ng tensiyong moral na nakapaloob sa sapilitan o nakaugaliang pag-aalipin.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds how external beauty and social rank can create asymmetrical relationships of service, inviting reflection on dharma: whether service is voluntary and respectful or driven by pride, coercion, or rivalry.
A supremely beautiful woman sits among other women, and Śarmiṣṭhā is shown attending to her with foot-massage and related services, indicating a subordinate role and setting up interpersonal and ethical tensions in the surrounding episode.