Yayāti’s Request for Youth: Sons’ Refusals and Pūru’s Acceptance (ययातेः यौवन-विनिमयः)
यः समुत्पतितं क्रोधं क्षमयेह निरस्यति । यथोरगस्त्वचं जीर्णा स वै पुरुष उच्यते,जैसे साँप पुरानी केंचुल छोड़ता है, उसी प्रकार जो मनुष्य उभड़नेवाले क्रोधको यहाँ क्षमाद्वारा त्याग देता है, वही श्रेष्ठ पुरुष कहा गया है
yaḥ samutpatitaṁ krodhaṁ kṣamayehā nirasyati | yathoragas tvacaṁ jīrṇāṁ sa vai puruṣa ucyate ||
Wika ni Śukra: “Kung paanong iniiwan ng ahas ang lumang balat, gayon din ang taong sa mundong ito’y itinatapon ang sumisiklab na galit sa pamamagitan ng pagpapatawad at pagtitiis—siya ang tinatawag na tunay na lalaki, taong marangal.”
शुक्र उवाच
The verse teaches that true human excellence lies in mastering anger: when wrath arises, one should discard it through kṣamā (forbearance/forgiveness), as effortlessly and decisively as a snake sheds an old skin.
Śukra is delivering a moral instruction in a didactic context, using a vivid natural simile (a serpent shedding its skin) to counsel restraint and patience as marks of a superior person.