Shloka 41
ययाति-देवयानी-शर्मिष्ठा विवादः — Śukra’s Curse and the Disclosure of Lineage
वैशम्पायन उवाच एवं विषादमापचन्नां मन्युना सम्प्रपीडिताम् । वरचनैर्मधुरै: श्लक्षणै: सान्त्वयामास तां पिता,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! देवयानी इस प्रकार विषादमें ड्ूबकर क्रोध और ग्लानिसे अत्यन्त कष्ट पा रही थी, उस समय पिताने सुन्दर मधुर वचनोंद्वारा उसे समझाया
Vaiśampāyana uvāca: evaṃ viṣādam āpannāṃ manyunā samprapīḍitām | varacanaiḥ madhuraiḥ ślakṣṇaiḥ sāntvayāmāsa tāṃ pitā ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang makita niyang si Devayānī ay nalugmok sa dalamhati at labis na pinipighati ng galit, inaliw siya ng kanyang ama sa pamamagitan ng malumanay, matatamis, at maingat na piniling mga salita—upang payapain ang kanyang pagkaligalig at ibalik ang tibay ng loob.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical response to intense emotion: when anger and despair overwhelm someone, a responsible elder should respond with gentle, well-judged speech (sāntvana) to calm the mind rather than inflame the situation.
Devayānī is distressed and consumed by anger; at that moment her father (Śukra) speaks to her in sweet, soft, and appropriate words to console and steady her.