Shloka 62
ययाति–देवयानी संवादः
Yayāti–Devayānī Dialogue and Śukra’s Consent
दृष्टवा च त॑ पतितं ब्रह्मराशि- मुत्थापयामास मृतं कचो<डपि । विद्यां सिद्धां तामवाप्याभिवाद्य ततः कचस्तं गुरुमित्युवाच,मूर्तिमान् वेदराशिके तुल्य शुक्राचार्यको भूमिपर पड़ा देख कचने भी अपने मरे हुए गुरुको विद्याके बलसे जिलाकर उठा दिया और उस सिद्ध विद्याको प्राप्त कर लेनेपर गुरुको प्रणाम करके वे इस प्रकार बोले--
dṛṣṭvā ca taṁ patitaṁ brahmarāśim utthāpayāmāsa mṛtaṁ kaco 'pi | vidyāṁ siddhāṁ tām avāpya abhivādya tataḥ kacaḥ taṁ gurum ity uvāca ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang makita ni Kaca ang kanyang guro—na wari’y nahulog na katawang-buhay ng kayamanang Veda—na nakahandusay na patay sa lupa, muli niya itong ibinangon sa kapangyarihan ng kaalaman. Nang makamtan niya ang ganap na bisa ng aral na iyon, yumukod siya sa paggalang at saka nagsalita: “O, Guru.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Knowledge attains its highest value when guided by dharma: the student uses hard-won learning to serve and honor the teacher, showing gratitude and restraint rather than pride or exploitation of power.
Kaca finds his teacher dead and, using the perfected vidyā he has obtained, revives him. After successfully accomplishing this, he bows respectfully and addresses him as ‘Guru,’ reaffirming the teacher–student bond.