Shloka 3
Ādi Parva, Adhyāya 68 — Sarvadamana’s Childhood and Śakuntalā’s Claim at Court
वैशम्पायन उवाच पौरवाणां वंशकरो दुष्यन्तो नाम वीर्यवान् । पृथिव्याश्षतुरन््ताया गोप्ता भरतसत्तम,वैशम्पायनजीने कहा--भरतवंशशिरोमणे! पूरुवंशका विस्तार करनेवाले एक राजा हो गये हैं, जिनका नाम था दुष्यन्त। वे महान् पराक्रमी तथा चारों समुद्रोंसे घिरी हुई समूची पृथ्वीके पालक थे
vaiśampāyana uvāca | pauravāṇāṃ vaṃśakaro duṣyanto nāma vīryavān | pṛthivyāś caturantāyā goptā bharatasattama ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O pinakamainam sa mga Bharata, may lumitaw na isang makapangyarihang hari na ang pangalan ay Duṣyanta, na nagpalawak sa angkan ng mga Paurava. Siya’y dakila sa tapang at siyang tagapangalaga ng buong daigdig—ng sanlibutang nasasaklaw ng apat na panig—na namuno bilang haring tagapag-ingat ayon sa tungkuling panghari.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rājadharma: a true king is a goptā (guardian) of the whole realm, combining valor with the responsibility to protect and sustain the world-order, while also ensuring continuity of a righteous lineage.
Vaiśampāyana introduces King Duṣyanta as a powerful Paurava ruler who expanded the dynasty and protected the entire earth, setting the stage for the lineage that culminates in the Bhārata story.