Shloka 99
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
अनुग्रहार्थ लोकानां विष्णुलोकनमस्कृत: । वसुदेवात् तु देवक्यां प्रादुर्भूतोी महायशा:
anugrahārthaṁ lokānāṁ viṣṇulokanamaskṛtaḥ | vasudevāt tu devakyāṁ prādurbhūto mahāyaśāḥ ||
Upang magpamalasakit sa mga nilalang, ang Panginoong Viṣṇu na iginagalang sa lahat ng dako—pinararangalan maging sa sariling daigdig ni Viṣṇu—ay nagpakita na may dakilang katanyagan, isinilang sa sinapupunan ni Devakī sa pamamagitan ni Vasudeva. Inilalarawan ng salaysay ang pagbaba niyang ito bilang mahabaging pagpasok upang ikabuti ng daigdig, sa pag-iingat ng dharma at pag-alis ng pagdurusa.
दाश उवाच
Educational Q&A
The verse presents divine manifestation as an act of compassion (anugraha) aimed at the welfare of beings, implying that power and fame are ethically meaningful when directed toward protection of dharma and alleviation of suffering.
Daśa states that the world-revered Lord Viṣṇu appeared—taking birth via Vasudeva in Devakī’s womb—specifically to bestow grace upon the world.