Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
युध्यतोरपतदू रेतस्तच्चापि यमुनाम्भसि । तत्राद्विकेति विख्याता ब्रह्मशापाद् वराप्सरा:
yudhyator apatad retaś taccāpi yamunāmbhasi | tatrādviketi vikhyātā brahmaśāpād varāpsarāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Habang naglalaban ang dalawa, nahulog ang semilya at bumagsak sa tubig ng Yamunā. Doon naroon ang marangal na apsaras na si Adrikā—na dahil sa sumpa ni Brahmā ay namuhay sa Yamunā sa anyong isda. Sa pag-ikot ng tadhana, nilunok niya ang nahulog na binhi; at sa takdang panahon, mahuhuli ng mga mangingisda ang isdang iyon, hihiwain ang tiyan, at makakakita ng isang batang babae at isang batang lalaki. Ipinapakita ng tagpong ito na ang pambihirang kapanganakan ay bunga ng tunggalian, sumpa, at kapalaran, at na kahit di sinasadya, ang mga pangyayari ay maaaring magbunga ng malalayong bunga.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how unintended outcomes can arise from conflict and prior conditions (like a curse). It underscores a Mahābhārata theme: causality is complex—karma, circumstance, and destiny intertwine, producing consequences that shape lineages and history.
During a fight, semen falls into the Yamunā. An apsaras named Adrikā, living there under Brahmā’s curse, is implicated in the chain of events that will lead to a remarkable birth (later described as fishermen opening the fish and finding a girl and a boy).