Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
मन्मथाभिपरीतात्मा नापश्यद् गिरिकां तदा । अपश्यन् कामसंतप्तश्नरमाणो यदृच्छया
manmathābhiparītātmā nāpaśyad girikāṁ tadā | apaśyan kāmasaṁtaptas caramāṇo yadṛcchayā ||
Wika ni Vaiśampāyana: Nang manaig ng diyos ng pag-ibig na si Manmatha ang kanyang isip, hindi nakita ng hari si Girikā noon. Sa hindi pagkakita sa kanya, at sa pagkasunog sa pagnanasa, nagpagala-gala siya kung saan siya dalhin ng pagkakataon.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how unchecked desire can dominate the mind, cloud perception, and drive restless, purposeless action—an implicit ethical warning about the need for self-control.
The king, inflamed by passion (as if seized by Manmatha), fails to find or see Queen Girikā and, distressed by desire, roams about aimlessly.