Shloka 34
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
यद् वृक्षं जीवयामास काश्यपस्तक्षकेण वै | नूनं मन्त्रहतविषो न प्रणश्येत काश्यपात्,जनमेजयने कहा--उस वृक्षके डँसे जाने और फिर हरे होनेकी बात आपलोगोंसे किसने कही? उस समय तक्षकके काटनेसे जो वृक्ष राखका ढेर बन गया था, उसे काश्यपने पुनः जिलाकर हरा-भरा कर दिया। यह सब लोगोंके लिये बड़े आश्वर्यकी बात है। यदि काश्यपके आ जानेसे उनके मन्त्रोंद्वारा तक्षकका विष नष्ट कर दिया जाता तो निश्चय ही मेरे पिताजी बच जाते
yad vṛkṣaṁ jīvayāmāsa kāśyapas takṣakeṇa vai | nūnaṁ mantrahataviṣo na praṇaśyet kāśyapāt ||
Sinabi ni Janamejaya: “Sino ang nagsabi sa inyo tungkol sa punong iyon na muling binuhay ni Kāśyapa matapos itong tamaan ni Takṣaka? Nang kagatin ito ni Takṣaka, naging bunton ito ng abo; subalit muling ibinangon ni Kāśyapa at pinasibol na luntian—isang kababalaghan para sa lahat. Tunay nga, kung dumating sana si Kāśyapa sa oras at napawi ang lason ni Takṣaka sa pamamagitan ng kaniyang mga mantra, hindi sana namatay ang aking ama.”
जनमेजय उवाच