Shloka 19
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
काश्यप उवाच यत्र राजा कुरुश्रेष्ठ: परिक्षिन्नाम वै द्विज । तक्षकेण भुजड़्ेन धक्ष्यते किल सोउद्य वै,काश्यपने कहा--ब्रह्मन! मैं वहाँ जाता हूँ जहाँ कुरुकुलके श्रेष्ठ राजा परीक्षित् रहते हैं। सुना है कि आज ही तक्षक नाग उन्हें डँसेगा। अतः मैं तत्काल ही उन्हें नीरोग करनेके लिये जल्दी-जल्दी वहाँ जा रहा हूँ। मेरे द्वारा सुरक्षित नरेशको वह सर्प नष्ट नहीं कर सकेगा
kāśyapa uvāca | yatra rājā kuruśreṣṭhaḥ parikṣin nāma vai dvija | takṣakeṇa bhujaṅgena dhakṣyate kila so 'dya vai ||
Sinabi ni Kāśyapa: “O brāhmaṇa, patungo ako sa kinaroroonan ni Haring Parīkṣit, ang pinakadakila sa angkan ng Kuru. Balita’y ngayong araw nga siya tatamaan ni Takṣaka. Kaya nagmamadali akong pumunta roon upang agad siyang pagalingin; kapag napangalagaan ko ang hari, hindi siya magagapi ng ahas na iyon.”
काश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between impending fate (a foretold death by Takṣaka) and human agency grounded in dharma—Kāśyapa’s resolve to protect and heal the king. It frames protection of a righteous ruler as a moral duty, while also foreshadowing that even strong remedies may be challenged by destiny and prior causes.
Sage Kāśyapa tells a brāhmaṇa that he is rushing to King Parīkṣit because Takṣaka is said to kill him that very day. Kāśyapa intends to neutralize the poison and keep the king alive, asserting that under his protection the serpent will not succeed.