Shloka 18
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
तमब्रवीत् पन्नगेन्द्र: काश्यपं त्वरितं द्विजम् । क्व भवांस्त्वरितो याति कि च कार्य चिकीर्षति १८ ।। विप्रवर काश्यप बड़ी उतावलीसे पैर बढ़ा रहे थे। उन्हें देखकर नागराजने (ब्राह्मणका वेष धारण करके) इस प्रकार पूछा--'द्विजश्रेष्ठ आप कहाँ इतनी तीव्र गतिसे जा रहे हैं और कौन-सा कार्य करना चाहते हैं?”
tam abravīt pannagendraḥ kāśyapaṃ tvaritaṃ dvijam | kva bhavāṃs tvarito yāti kiṃ ca kāryaṃ cikīrṣati || 18 ||
Nang makita ng panginoon ng mga ahas si Kāśyapa, ang marangal na brahmin, na nagmamadali, sinabi niya: “O pinakamainam sa mga dalawang-ulit na isinilang, saan ka patutungo nang gayon kabilis, at anong gawain ang nais mong isakatuparan?”
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
Before acting—especially when one’s action can strongly affect others—one should examine and articulate one’s intention (kārya) and purpose. The verse highlights ethical scrutiny of motive as a prerequisite to consequential deeds.
The serpent-king notices the brahmin Kāśyapa rushing somewhere and, addressing him respectfully, asks where he is going so quickly and what he plans to do—setting up a pivotal exchange about the brahmin’s intended intervention.