Shloka 10
Jaratkāru’s Marital Compact and Departure (जरत्कारु–जरत्कारुणी संवादः)
अड्कुरं कृतवांस्तत्र ततः पर्णद्वयान्वितम् । पलाशिनं शाखिनं च तथा विटपिनं पुन:,पहले उन्होंने उसमेंसे अंकुर निकाला, फिर उसे दो पत्तेका कर दिया। इसी प्रकार क्रमश: पल्लव, शाखा और प्रशाखाओंसे युक्त उस महान् वृक्षको पुनः पूर्ववत् खड़ा कर दिया
aṅkuraṃ kṛtavāṃs tatra tataḥ parṇadvayānvitam | palāśinaṃ śākhinaṃ ca tathā viṭapinaṃ punaḥ ||
Sinabi ni Kāśyapa: “Doon ay pinasibol niya ang isang sariwang usbong; saka niya ito pinagkalooban ng dalawang dahon. Sa maayos na pagkakasunod, ibinalik niya itong muli—una’y malalambot na supling, saka mga sanga, at pagkatapos ay mga sangang kumakalat—hanggang ang dakilang puno ay tumindig na gaya ng dati.”
काश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined, step-by-step restoration: power (tapas/skill) is shown not as chaos but as ordered creation, implying that true mastery aligns with natural sequence and restraint.
Kaśyapa describes a marvel in which a tree is re-established progressively—first a sprout appears, then two leaves, then fuller foliage, branches, and spreading offshoots—until it stands restored as before.