Shloka 23
Jaradkāru Encounters the Pitṛs
Jaratkāru-Pitṛdarśana
न शक््नुयाम चरितुं धर्म पुत्र यथासुखम् । रक्ष्यममाणा वयं तात राजभिर्धथर्मदृष्टिभि:,पुत्र! हम राजाके बिना सुखपूर्वक धर्मका अनुष्ठान नहीं कर सकते। तात! धर्मपर दृष्टि रखनेवाले राजाओंके द्वारा सुरक्षित होकर हम अधिक-से-अधिक धर्मका आचरण कर पाते हैं। अतः हमारे पुण्यकर्मोंमें धर्मतः उनका भी भाग है। इसलिये वर्तमान राजा परीक्षितके अपराधको तो क्षमा ही कर देना चाहिये
na śaknuyāma carituṁ dharma putra yathāsukham | rakṣyamāṇā vayaṁ tāta rājabhir dharmadṛṣṭibhiḥ ||
Sinabi ni Śamīka: “Anak, hindi natin maisasagawa ang dharma nang payapa ayon sa nais natin kung wala ang hari. Sa pag-iingat ng mga haring nakatuon ang paningin sa dharma, nagagawa nating itaguyod ang katuwiran nang lubos. Kaya sa ating mga gawaing may bisa at kabutihan, may nararapat ding bahagi ang mga hari ayon sa dharma. Dahil dito, ang pagkukulang ng kasalukuyang haring si Parīkṣit ay dapat ngang patawarin.”
शमीक उवाच
Educational Q&A
Dharma flourishes when righteous kings provide protection; therefore, rulers share in the merit of protected religious life, and this interdependence supports an ethic of restraint and forgiveness toward a king’s fault.
Śamīka addresses his son, arguing that ascetics depend on dharma-minded royal protection to live and practice properly; on that basis he urges that King Parīkṣit’s wrongdoing be pardoned.