Shloka 89
Ādi-parva Adhyāya 3 — Janamejaya’s Rite, Dhaumya’s Parīkṣā, and Uttanka’s Kuṇḍala Quest (सर्पसत्रप्रस्तावना–गुरुपरीक्षा–उत्तङ्कोपाख्यान)
उवाच चैनं वत्सोत्तड़क कि ते प्रियं करवाणीति । धर्मतो हि शुश्रूषितो5स्मि भवता तेन प्रीति: परस्परेण नौ संवृद्धा तदनुजाने भवन्तं सर्वानिव कामानवाप्स्यसि गम्यतामिति,और बोले--*बेटा उत्तंक! तुम्हारा कौन-सा प्रिय कार्य करूँ? तुमने धर्मपूर्वक मेरी सेवा की है। इससे हम दोनोंकी एक-दूसरेके प्रति प्रीति बहुत बढ़ गयी है। अब मैं तुम्हें घर लौटनेकी आज्ञा देता हँ--जाओ, तुम्हारी सभी कामनाएँ पूर्ण होंगी”
uvāca cainaṁ vatsottadaka ki te priyaṁ karavāṇīti | dharmato hi śuśrūṣito 'smi bhavatā tena prītiḥ paraspareṇa nau saṁvṛddhā | tad anujāne bhavantaṁ sarvān iva kāmān avāpsyasi gamyatām iti |
At sinabi ng guro sa kaniya: “Mahal kong Uttanka, anong paglilingkod ang nais mong gawin ko para sa iyo? Naglingkod ka sa akin ayon sa dharma; kaya’t lalo pang lumago ang pag-ibig at paggalang sa pagitan natin. Ngayon ay binibigyan kita ng pahintulot—umuwi ka na. Matatamo mo ang lahat ng ninanais mong layon; humayo ka.”
राम उवाच
Educational Q&A
Faithful service performed in accordance with dharma strengthens mutual goodwill and becomes worthy of a blessing; the teacher responds with gratitude, permission, and benediction rather than exploitation.
After being served properly by Uttanka, Rama addresses him affectionately, asks what favor he may grant, and then gives him leave to return home with the assurance that his wishes will be fulfilled.