Shloka 120
Ādi-parva Adhyāya 3 — Janamejaya’s Rite, Dhaumya’s Parīkṣā, and Uttanka’s Kuṇḍala Quest (सर्पसत्रप्रस्तावना–गुरुपरीक्षा–उत्तङ्कोपाख्यान)
भगवजन्नेतदज्ञानादन्न॑ं सकेशमुपाहतं शीतं तत् क्षामये भवन्तं न भवेयमन्ध इति तमुत्तड़क: प्रत्युवाच,'भगवन्! यह केशयुक्त और शीतल अन्न अनजानमें आपके पास लाया गया है। अतः इस अपराधके लिये मैं आपसे क्षमा माँगता हूँ। आप ऐसी कृपा कीजिये, जिससे मैं अन्धा न होऊँ।” तब उत्तंकने राजासे कहा--
rāma uvāca | bhagavan etad ajñānād annaṃ sa-keśam upāhataṃ śītaṃ tat kṣāmaye bhavantaṃ na bhaveyam andha iti tam uttaṅkaḥ pratyuvāca |
Sinabi ni Rama, “Kagalang-galang na ginoo, dahil sa kamangmangan ay naihain ko sa inyo ang pagkaing may halong buhok at lumamig na. Sa pagkakasalang ito’y hinihingi ko ang inyong kapatawaran. Ipagkaloob ninyo ang habag upang hindi ako mabulag.” Nang masabi ito, sumagot si Uttaṅka sa hari—(at nagpapatuloy ang salaysay).
राम उवाच