Garuḍa’s Breach of the Amṛta-Guard and Boons with Viṣṇu; Encounter with Indra (Ādi-parva, Adhyāya 29)
नखेन गजमेकेन कूर्ममेकेन चाक्षिपत् । समुत्पपात चाकाशं तत उच्चैविंहंगम:,उन्होंने देखा, सरोवरका जल अत्यन्त निर्मल है और नाना प्रकारके पक्षी इसमें सब ओर चहचहा रहे हैं। तदनन्तर भयंकर वेगशाली अन्तरिक्षगामी गरुडने पिताके वचनका स्मरण करके एक पंजेसे हाथीको और दूसरेसे कछुएको पकड़ लिया। फिर वे पक्षिराज आकाशमें ऊँचे उड़ गये
nakhena gajam ekena kūrmam ekena cākṣipat | samutpapāta cākāśaṃ tata uccair vihaṅgamaḥ ||
Sa isang kuko, sinunggaban niya ang elepante; sa isa pa, ang pagong. Pagkaraan, ang makapangyarihang ibong iyon ay pumailanlang sa himpapawid at lumipad nang mataas. Sa daloy ng salaysay, ang napakalaking lakas ni Garuḍa ay ipinakikitang ginagabayan ng pag-alaala sa bilin ng ama—kapangyarihang iniaalay sa layunin ng panata, hindi sa pagyayabang.
कश्यप उवाच
Extraordinary power gains ethical meaning when governed by remembrance of rightful instruction and a disciplined purpose; strength is portrayed as an instrument of duty rather than vanity.
Garuḍa, described as a mighty bird, grasps an elephant with one talon and a tortoise with the other and then rises high into the sky—an image emphasizing his immense might and swift action in pursuit of his objective.