Garuḍa Learns the Cause of Vinatā’s Bondage and the Nāgas Demand Amṛta (Ādi Parva, Adhyāya 23)
एतस्मिन्नन्तरे चापि गरुड: काल आगते । विना मात्रा महातेजा विदार्याण्डमजायत,इसी बीचमें समय पूरा होनेपर महातेजस्वी गरुड माताकी सहायताके बिना ही अण्डा फोड़कर बाहर निकल आये
etasminn antare cāpi garuḍaḥ kāla āgate | vinā mātrā mahātejā vidāryāṇḍam ajāyata ||
Wika ni Śaunaka: Samantala, nang dumating ang itinakdang panahon, ang makapangyarihan at maningning na Garuḍa—nang walang tulong ng kanyang ina—ay pumutok sa itlog at isinilang. Ipinahihiwatig ng pangyayaring ito ang lakas ng tadhana at ng panloob na kapangyarihan: kapag dumating ang wastong oras, ang nakatagong lakas ay lilitaw, at maaaring mapilitan ang isa na kumilos nang mag-isa kahit walang sandigan ng magulang.
शौनक उवाच
The verse highlights that when the destined time (kāla) arrives, inherent strength and brilliance (tejas) can break constraints; one may have to emerge and act independently even without external or parental support.
Śaunaka narrates that at the completion of the proper time, Garuḍa, immensely radiant, breaks open the egg and is born without his mother’s assistance.