Shloka 49
Jarītā–Śārṅgā-saṃvāda: Ākhu-haraṇa and the Approach of Agni (आखुहरणं अग्न्यागमनश्च)
तथा चकार तत् सर्व यथोक्त शूलपाणिना । पूर्णे तु द्वादशे वर्षे पुनरायान्महेश्वर:,भगवान् रुद्रके ऐसा कहनेपर राजा श्वेतकिने शूलयाणि शिवकी आज्ञाके अनुसार सारा कार्य सम्पन्न किया। बारहवाँ वर्ष पूर्ण होनेपर भगवान् महेश्वर पुन: आये
vaiśampāyana uvāca |
tathā cakāra tat sarvaṃ yathoktaṃ śūlapāṇinā |
pūrṇe tu dvādaśe varṣe punar āyān maheśvaraḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Tinupad ng hari ang lahat nang eksakto ayon sa itinuro ni Śūlapāṇi (Śiva). Nang matapos ang labindalawang taong panahon, muling nagbalik ang Panginoong Maheśvara—na nagtatampok sa lakas ng katarungang dulot ng matatag na pagsunod sa banal na utos at sa bunga ng disiplinang pinanghahawakan sa mahabang panahon.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic steadfastness: when a duty or vow is enjoined by a legitimate authority (here, Śiva), one should execute it precisely and persistently; in due time, the intended result and divine response manifest.
Vaiśampāyana narrates that the king completed all actions exactly as Śiva (Śūlapāṇi) had instructed. After the full span of twelve years, Maheśvara (Śiva) returned again, marking the culmination of the prescribed observance.