Jarītā-Śārṅgaka-saṃvādaḥ — The Dialogue of Jaritā and the Śārṅgaka Chicks
Fire-escape deliberation
स हि सर्वस्य लोकस्य हितमात्मन एव च | चिकीर्षन् सुमहातेजा रेमे भरतसत्तम,भरतश्रेष्ठ! महातेजस्वी राजा युधिष्ठिर सब लोगोंका और अपना भी हित करनेकी चेष्टामें लगे रहकर सदा प्रसन्नतापूर्वक समय बिताते थे
sa hi sarvasya lokasya hitam ātmana eva ca | cikīrṣan sumahātejā reme bharatasattama ||
Sapagkat ang makapangyarihang iyon ay naghahangad ng kapakanan ng buong daigdig at ng kanyang sarili. O pinakamainam sa angkan ng Bharata, ang dakilang-hiningang haring si Yudhiṣṭhira ay laging nakatuon sa paggawa ng mabuti, kaya’t ginugol niya ang panahon sa kapanatagan—nakasusumpong ng ligaya sa matuwid na layon, hindi sa aliw lamang.
वैशम्पायन उवाच
A righteous ruler seeks the welfare (hita) of all people while also maintaining his own well-being; true contentment arises from sustained intention to do good rather than from indulgence.
Vaiśampāyana describes Yudhiṣṭhira’s disposition: he remains engaged in actions aimed at universal and personal welfare, and thus lives in steady satisfaction and calm prosperity.