Shloka 12
प्रभासे कृष्णार्जुनसमागमः तथा द्वारकाप्रवेशः | Kṛṣṇa–Arjuna Meeting at Prabhāsa and Entry into Dvārakā
पितामहं नमस्कृत्य तद्वाक्यमभिनन्द्य च । निर्ममे योषितं दिव्यां चिन्तयित्वा पुनः पुन:,ब्रह्माजीकी आज्ञाको शिरोधार्य करके विश्वकर्माने उन्हें प्रणाम किया और खूब सोच- विचारकर एक दिव्य युवतीका निर्माण किया
pitāmahaṃ namaskṛtya tadvākyam abhinandya ca | nirmame yoṣitaṃ divyāṃ cintayitvā punaḥ punaḥ ||
Wika ni Nārada: Matapos yumuk at magbigay-galang sa Matandang Ama na si Brahmā at sang-ayunan ang kanyang utos, si Viśvakarman—pagkaraang mag-isip nang paulit-ulit—ay lumikha ng isang dalagang makalangit. Itinatampok ng taludtod ang magalang na pagsunod sa wastong kapangyarihan at ang maingat na pagninilay bago isagawa ang isang paglikhang may mabigat na bunga.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores respectful submission to a legitimate superior (Brahmā) and the ethical importance of repeated reflection before creating or initiating something with significant consequences.
Nārada narrates that Viśvakarmā first bows to Brahmā, accepts his instruction, and then—after careful, repeated thought—creates a divine maiden.