समन्तपञ्चक-आख्यानम् तथा अक्षौहिणी-प्रमाणनिर्णयः
Samantapañcaka Narrative and the Measure of an Akṣauhiṇī
सभाप्रवेश: कृष्णस्य विदुलापुत्रशासनम् | उद्योग: सैन्यनिर्याणं विश्वोपाख्यानमेव च,फिर श्रीकृष्णका सभाप्रवेश, विदुलाका अपने पुत्रके प्रति उपदेश, युद्धका उद्योग, सैन्यनिर्याण तथा विश्वोपाख्यान--इनका क्रमश: उल्लेख हुआ है
sabhāpraveśaḥ kṛṣṇasya vidulāputraśāsanam | udyogaḥ sainyaniryāṇaṃ viśvopākhyānam eva ca |
Nagpapatuloy ang salaysay sa pagbanggit, ayon sa pagkakasunod, ng mga paksang ito: ang pagpasok ni Kṛṣṇa sa maharlikang kapulungan; ang payo ni Vidulā sa kanyang anak, na humihimok ng katatagan at wastong pasiya; ang paghahanda sa digmaan; ang pagmartsa ng mga hukbo; at ang salaysay na tinatawag na Viśvopākhyāna. Ang taludtod na ito’y nagsisilbing talaan ng mga tema, na nagpapakita kung paanong ang payo (aral ng dharma) at ang pagkilos (pagpapakilos tungo sa labanan) ay magkatabing inilalahad sa pag-unlad ng epiko.
राम उवाच
That the epic’s movement from counsel to action is deliberate: ethical instruction (Vidulā’s admonition) and political-military action (war preparations and the army’s march) are presented as sequential, interconnected steps in the pursuit of duty and resolve.
The verse is a catalog of upcoming or discussed episodes: Kṛṣṇa enters the assembly, Vidulā advises her son, preparations for conflict begin, armies depart, and the Viśvopākhyāna episode is recounted—marking the progression of themes and events.